۲۶ اسفند ۱۳۹۸
اسفند ۲۶, ۱۳۹۸

۱۲ خطر سقط عمدی جنین برای مادر

اسفند ۲۶, ۱۳۹۸ ۰ دیدگاه

۱۲ خطر سقط عمدی جنین برای مادر

سقط خودبخودی جنین فرآیندی طبیعی است که در بارداری ناموفق پیش می آید. اما سقط عمدی جنین با استفاده از دارو یا دیگر مواد یا عمل جراحی که باقیمانده محتویات رحمی را پاک سازی می کند، اتفاق می افتد. علت سقط جنین متفاوت است، گاهی یک بیماری و یا اختلالات هورمونی منجر به سقط می شود.

سقط جنین اگر به طور غیر ارادی و خودبخود صورت گیرد، عارضه جسمی شدیدی به همراه ندارد، یعنی زنان باردار باید توجه داشته باشند که بروز هر گونه خونریزی رحمی در این افراد غیرطبیعی است و بایستی علت آن توسط پزشک متخصص زنان بررسی شود. البته باید گفت در اکثر موارد، خونریزی در سه ماهه اول حاملگی، نشان دهنده سقط جنین است.

ولی سقط عمدی جنین خطراتی را برای سلامتی مادر به همراه دارد. در این مطلب تعدادی از عوارض مهم مرتبط با سقط عمدی جنین را برایتان می گوییم.

۱- مرگ: از جمله عللی که به مرگ مادر در اثر سقط جنین منجر می شوند، می توان به خونریزی، عفونت، آمبولی، بیهوشی و حاملگی خارج رحم اشاره کرد.

۲- سرطان پستان: با سقط جنین خطر سرطان پستان تقریبا دو برابر می شود.

۳- سرطان دهانه رحم، تخمدان و کبد: زنانی که یک بار سقط انجام داده اند در مقایسه با زنانی که سقط انجام نداده اند، بیشتر دچار سرطان دهانه رحم می شوند. افزایش خطر ابتلا به سرطان تخمدان و کبد نیز با سقط های منفرد یا متعدد گزارش شده است.

افزایش ابتلا به سرطان به دنبال سقط، با تغییرات هورمونی غیرطبیعی که بارداری را خاتمه می بخشد و تخریب درمان نشده دهانه رحم مرتبط است.

۴- سوراخ شدن رحم: ۲ تا ۳ درصد زنانی که سقط جنین می کنند، در معرض خطر سوراخ شدن رحم قرار دارند. بسیاری از این جراحات تشخیص داده نشده و درمان نمی شوند، مگر این که معاینه لاپاراسکوپی انجام شود.

خطر سوراخ شدگی رحم برای زنانی که قبلا زایمان کرده اند، یا هنگام سقط بیهوشی عمومی داشته اند، افزایش می یابد.

آسیب رحم ممکن است باعث بروز عوارضی در بارداری های بعدی گردد و حتی نیاز به هیسترکتومی (درآوردن رحم از بدن) شود که خود تعدادی از عوارض دیگر مانند پوکی استخوان را در بر دارد.

۵- پارگی دهانه رحم: پارگی های دهانه رحم که نیازمند بخیه زدن هستند، در حداقل یک درصد سقط های سه ماهه اول بارداری رخ می دهد. پارگی های کوچک تر نیز که درمان نمی شوند، در درازمدت به تخریب سیستم باروری منجر می شوند.

آسیب دائمی دهانه رحم ممکن است به شل شدن دهانه رحم، زایمان زودرس و عوارض زایمان منجر شود.

خطر تخریب دهانه رحم در سقط های سه ماهه دوم بارداری و در مواردی که از لامیناریا برای اتساع دهانه رحم استفاده نمی شود، بیشتر می گردد.