۰۳ فروردین ۱۳۹۹
فروردین ۳, ۱۳۹۹

آشنایی با مشهورترین ستارگان آسمان

فروردین ۳, ۱۳۹۹ ۰ دیدگاه

آشنایی با مشهورترین ستارگان آسمان

میلیاردها جرم آسمانی در شب وجود دارند اما برخی از آنها شناخته شده‌تر از برخی دیگرند. بیشتر این اجرام ستاره‌ها هستند که نسبت به دیگر اجرام بسیار درخشان‌تر بوده و برای چشم غیر مسلح قابل مشاهده می‌باشند. به همین دلیل بیشتر آنها در طول تاریخ توسط بشر مشاهده و مطالعه شده‌اند و بیشترشان در فولکلورهای باستانی دارای جایگاه خاصی می‌باشند. در اینجا لیستی از ستارگانی که در آسمان شب قابل مشاهده‌ و شناخته تر می باشند را می بینند.

آشنایی با مشهورترین ستارگان آسمان, شناخت مشهورترین ستارگان

پولاریس که به ستاره‌ی شمالی معروف است چهل و پنجمین ستاره‌ی درخشان در آسمان است

ستاره‌ی قطبی-پولاریس(Polaris)

پولاریس که به ستاره‌ی شمالی (و همچنین ستاره‌ی قطبی و گاهی نیز به ستاره‌ی راهنما) نیز معروف است چهل و پنجمین ستاره‌ی درخشان در آسمان شب است. این ستاره بسیار به قطب شمالی آسمان نزدیک است و به همین دلیل است که برای قرن‌ها به عنوان ابزاری در ناوبری در نمیکره‌ی شمال مورد استفاده قرار گرفته است. نام علمی این ستاره آلفا Alpha ursaeMinoris است چرا که ستاره‌ی آلفا در صورت فلکی دب اصغر است.

این ستاره بیش از ۴۳۰ سال نوری از زمین فاصله دارد اما درخشندگی آن به حدی است که از روی زمین به راحتی قابل مشاهده است. این ستاره علاوه بر اینکه یک ابرغول سفید است در واقع منظومه‌ای سه تایی شامل یک ستاره‌ی اصلی پولاریس Aa و دو ستاره‌ی کوچکتر پولاریس Ab و پولاریس B می‌باشد. این منظومه و دو ستاره‌ی دیگر که فاصله‌ی بیشتری دارد با هم یک منظومه‌ی چند ستاره ای می سازند. پولاریس همیشه ستاره‌ی قطبی نبوده است و دلیل آن حرکت محور زمین در طول هزاران سال است اما تا زمانی که محور زمین از ستاره‌ی قطبی دور شود به عنوان ستاره‌ی راهنمای ما باقی می ماند.

آشنایی با مشهورترین ستارگان آسمان, شناخت مشهورترین ستارگان

ستاره پولاریس بسیار به قطب شمالی آسمان نزدیک است

این ستاره چون یک ستاره‌ی متغییر دلتا قیفاووسی است -ستارگانی که به صورت شعاعی می‌تپند و تغییرات آنها در دما و قطر سبب تغییرات در درخشندگی آنها می‌شود- فاصله‌ی آن تا خورشید مورد تجدید نظر قرار گرفته است. مقالات علمی بسیاری پیشنهاد می‌کنند که ممکن است ۳۰ درصد به منظومه‌ی شمسی نزدیکتر از مقدار پیش‌بینی شده‌ی پیشین باشد. در نتیجه فاصله‌ی تخمین زده شده‌ی آن از منظومه‌ی شمسی به حدود ۲۳۸ سال نوری کاهش می‌یابد. توجه داشته باشید که هر چه ستارگان به پولاریس نزدیک‌تر باشند، دایره‌ی گردش آنها کوچک‌تر است. ستارگانی که در لبه‌های تصویر قرار دارند بزرگترین دایره‌ها را درست می کنند.

ستاره شباهنگ (Sirius)

این ستاره درخشان ترین ستاره آسمان شب است و در صورت فلکی سگ بزرگ واقع شده که به ستاره‌ی سگ نیز معروف است. Sirius که کلمه‌ای یونانی است به معنای درخشان یا داغ است. این ستاره که برای چشم غیر مسلح روشن‌ترین ستاره به نظر می رسد در واقع یک منظومه‌ی دوتایی ستاره ای شامل یک ستاره‌ی Sirius A و یک ستاره‌ی کوتوله سفید کم‌نور به نام Sirius B است.

خصوصیات ستارگان مشهور,ستاره‌ی آلفا

ستاره شباهنگ درخشان ترین ستاره آسمان شب است و در صورت فلکی سگ بزرگ واقع شده است

دلیل درخشندگی بسیار زیاد این ستاره در آسمان ترکیب درخشندگی و فاصله‌ی آن است- این ستاره با فاصله‌ی ۶٫۸ سال نوری یکی از نزدیکترین ستارگان زمین است و در واقع در حال نزدیکتر شدن نیز می‌باشد. دانشمندان انتظار دارند که تا ۶۰۰۰۰ سال دیگر نیز به نزدیک شدن به زمین ادامه می‌دهد و پس از آن دوباره از زمین دور می‌شود.

در مصر باستان این ستاره نشان دهنده‌ی نزدیک بودن طغیان رود نیل بود. طلوع شباهنگ برای یونانیان نشانه‌ی آغاز روزهای گرم تابستانی بود. برای ساکنان جزایر پلی نزی در نمیکره‌ی جنوبی به معنای نزدیک شدن زمستان و ستاره ای مهم در ناوبری در اقیانوس آرام بود.

منظومه آلفا قنطورس (Alpha Centauri)

این ستاره که به Rigel Kent و Toliman نیز معروف است درخشان ترین ستاره در صورت فلکی جنوبی قنطورس و سومین ستاره‌ی درخشان در آسمان است. این ستاره نزدیک ترین منظومه‌‌ی ستاره‌ای به زمین است که در فاصله ی حدود ۴ سال نوری از ما قرار دارد. آلفا قنطورس مشابه با ستاره قطبی و شباهنگ در واقع یک منظومه‌ی چند ستاره ای است که شامل آلفا قنطورس ای، بی و پروکسیما قنطورس می باشد.

درخشان ترین ستاره,علت شهرت ستاره ها

ستاره آلفا قنطورس نزدیک ترین منظومه‌‌ی ستاره‌ای به زمین است

آلفا قنطورس ای بر اساس طبقه‌بندی طیفی یک کوتوله‌ی سفید است که جرمی برابر با ۱۱۰ درصد جرم و روشنایی برابر با ۱۵۱٫۹ درصد خورشید ما دارد. آلفا قنطورس بی یک زیرغول نارنجی با ۹۰٫۷ درصد جرم و ۴۴٫۵ درصد روشنایی خورشید است. پروکسیما قنطوری کوچکترین ستاره در میان این سه ستاره یک کوتوله‌ی قرمز است که جرم آن ۰٫۱۲ برابر خورشید است و نزدیکترین ستاره از این منظومه‌ی ستاره‌ای به ما است.

رابرت هیو، کاشف انگلیسی اولین اروپایی بود که نوشته‌هایی در مورد آلفا قنطورس از او به جا مانده است. او در کتاب خود به نام Tractatus de Globis در سال ۱۵۹۲ به این ستاره اشاره می‌کند. در سال ۱۶۸۹ ستاره شناس جین ریچارد وجود یک ستاره دوم در این منظومه را تائید کرد. پروکسیما قنطورس در سال ۱۹۱۵ توسط رابرت اینز اسکاتلندی، مدیر رصدخانه‌ی ژوهانسبورگ، کشف شد. ستاره شناسان در سال ۲۰۱۲ سیاره‌ای به اندازه‌ی زمین را در اطراف آلفا قنطورس بی کشف کردند. این سیاره‌ که به آلفا قنطورسی Bb نامگذاری شده است بسیار به ستاره‌ی آلفا قنطورس نزدیک است و بنابراین بسیار گرم بوده و امکان پشتیبانی از حیات بر روی آن وجود ندارد.

ستاره ابط‌الجوزا یا آلفای شکارچی (Betelgeuse)

این ستاره‌ که یک ابرغول قرمز درخشان است حدود ۶۵۰ سال نوری از زمین فاصله دارد. این ستاره که به آلفا شکارچی نیز معروف است در صورت فلکی شکارچی به راحتی قابل تشخیص است. نام این ستاره عربی است که به معنی دست شکارچی می باشد. مارگاریتا کاروسکا و همکارانش از مرکز اختر فیزیک هاروارد-استیمسونیان در سال ۱۹۸۵ اکتشاف دو سیاره که به دور این ستاره می گردند را اعلام کردند.